دارویی برای پیشگیری از ابتلأ به دیابت در اکثر افراد در معرض خطر

استفاده از تنها یک قرص در صبح می تواند سبب جلوگیری از ابتلأ به دیابت در 72 درصد از افراد در معرض خطر زیاد ابتلأ به این بیماری گردد. این افراد عبارتند: از افراد چاق، گروههایی که متعلق به اقوام و نژادهای مستعد به ابتلأ به دیابت هستند(آمریکائیان هیسپانیک،لاتین ،آفریقایی تبار، آسیایی تبار) و سایر افرادی که دارای خصوصیاتی هستند که آنها را بیشتر در معرض خطر ابتلأ به دیابت قرار می دهد.

محققین همچنین معتقدند که مصرف این دارو سبب کاهش 31 درصدی سرعت انسداد رگهای کاروتیدی می شود(رگهای اصلی خون رسان به مغز). در این مطالعه 602 نفر شرکت کردند. بر اساس گزارشات اخیر که در مجله ی New England journal of Medicine به چاپ رسیده است، 40 میلیون آمریکای به پیش دیابت مبتلا هستند.

به گفته ی پرفسور Defronzo 72 درصد کاهش در ابتلأ افراد پیش دیابتی به دیابت با بحال حتی با مداخلات تغذیه ای، ورزشی یا دارویی سابقه نداشته است.

دکتر Defronzo با پیگیری افراد شرکت کننده در این تحقیق به مدت 4/2 سال بطور متوسط ( برخی از بیماران تا 4 سال) به بررسی تأثیر مصرف قرص pioglitazone برای پیشگیری از ابتلأ به دیابت پرداخت.

قرض پیوگلیتازون که حساسیت به انسولین را در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 افزایش می دهد ، بطور گسترده ای برای کنترل و درمان این بیماری در جهان مصرف می شود. این دارو توسط شرکت ژاپنی دارویی Takeda  با نام تجاری Actos در بازار عرضه شده است. افراد شرکت کننده در این مطالعه از میان افرادی که خطر ابتلا به دیابت در آنها بیشتر بود و دارای فاکتورهایی نظیر چاقی ، سابقه ی فامیلی ابتلأ به دیابت و یا مبتلا به اختلال تحمل گلوکز بودند، انتخاب شدند.

به گفته ی دکتر Henry نتایج بدست آمده از این تحقیقات بسیار قابل توجه است. این روش موثرترین روشی بوده است که تا به امروز برای به تأخیر انداختن یا جلوگیری از ابتلأ به دیابت نوع 2 بکار رفته است.

این دارو از تخریب رگهای خونی جلوگیری می کند. بر اساس مطالعات انجام شده توسط دکتر Chilton از مرکز پزشکی بهداشتی UT  در افرادی که قندخونشان به خوبی کنترل می شود، سرعت ضخیم شدن جداره ی رگهای کاروتیدی کاهش می یابد. این موضوع نشان می دهد که کنترل قندخون در جلوگیری از تخریب رگهای خونی موثر است. جلوگیری از تخریب رگهای خونی می تواند از بروز حملات قلبی، سکته ی مغزی و ابتلأ به بیماریهای عروق محیطی جلوگیری کند.

افرادی که به دیابت مبتلا هستند از نظر مشکلات قلبی عروقی همانند افراد غیر دیابتی که قبلاً یکبار حمله ی قلبی را تجربه کرده اند، می باشند. خطر ابتلأ به بیماری های قلبی عروقی در این افراد نسبت به افراد غیر دیابتی جدی تر است. دکتر Chilton می گوید: این دارو می تواند در 72 درصد از افراد ، ابتلأ به دیابت را به تعویق اندازد، اما متأسفانه یک قرص مجانی که کمتر افراد مبتلا به پیش دیابت به آن توجه نمی کنند رژیم غذایی و ورزش است .

مقاومت به انسولین

افراد مبتلا به دیابت نوع 2 دچار اختلالاتی در رابطه با هورمون انسولین می شوند. این هورمون توسط سلولهای بتای پانکراس ترشح می شود. انسولین به بدن در ذخیره و استفاده از قند موجود در غذاها کمک می کند. اما در دیابت نوع 2 بدن نسبت به انسولین مقاوم می شود در واقع به هورمون پاسخ  ضعیفی می دهد. زمانی که سلولهای بتای افراد دیابتی بتدریج تخریب می شوند، انسولین کمتری تولید می شود کمتر از آنچه بدن به آن نیاز دارد. مقدار هورمون مرتباً کاهش می یابد و قند خون افزایش می یابد، اما همچنان سلولها قادر به استفاده از قند موجود در خون نیستند. افزایش قند در خون سبب تخریب رگهای خونی و ارگانهای بدن می شود. دکتر Henry می گوید: این مطالعات اهمیت مقاومت به انسولین را در ابتلأ به دیابت نوع 2 نشان داد، با درمان مقاومت به انسولین ، سلولهای بتا توان خود را برای تولید انسولین برای مدت بیشتری حفظ می کنند. مصرف پیوگلیتازون توسط شرکت کنندگان در این تحقیق، قابل تحمل بود(علیرغم اندکی افزایش وزن و احتباس مایع) با دوزی که در این مطالعات تجویز شد اثرات مضر جانبی دارو کمتر بود. دکتر Defronzo می گوید: پیوگلیتازون سبب افزایش اشتها می شود اما در عین حال محل تجمع چربیها را در بدن تغییر می دهد. چربیها را از ماهیچه ، کبد و سلولهای بتا به چربیهای زیر پوستی که برای بدن بی خطر هستند، منتقل می کند. او می افزاید: اگر چه مصرف هیچ دارویی خالی از خطر نیست اما در این مورد 2 تأثیر شگرف مشاهده می شود: اول: کاهش مقاومت به انسولین و دوم: بهبود عملکرد سلولهای بتا که این دو موضوع هسته ی اصلی ابتلأ به دیابت هستند.

منبع: www. sciencedaily.com